Zoekveld

U bent hier

Om nooit te vergeten...

9 leerlingen van het Sint-Ritacollege samen met hun leerkracht in Auschwitz op 30 januari 2014. Namen bij de foto: v.l.n.r. (boven) Merel, Tibo, Lieze, Ian, Liesbeth, leraar geschiedenis Nele Deklerck, (onderaan) Hannah, Kayla, Jonas, Maja. Dit jaar organiseerde het Instituut voor Veteranen, het Nationaal instituut voor Oorlogsinvaliden, Oudstrijders en Oorlogsslachtoffers (NIOOO) samen met FOD Defensie op 30 januari 2014 een herinneringsreis voor een 150-tal Belgische scholieren naar de concentratiekampen Auschwitz-Birkeneau. Negen leerlingen en één leerkracht van het Sint-Ritacollege te Kontich gingen mee. Dit waren hun impressies.

Lieze vindt dat het een reis is die ieder van ons zou moeten durven maken, voor onszelf maar vooral ook om te kunnen getuigen over de verschrikkingen die zich destijds fspeelden en aan de huidige generatie jongeren uit te dragen dat er in onze samenleving geen plaats is voor discriminatie, rassenhaat en onverdraagzaamheid. Ook Tibo is van mening dat het verleden bewaard moet blijven en de gedachte dat hij daar aan zou kunnen bijdragen, zou een stuk van zijn levensdoel vervullen. Nele Deklerck zag in deze herinneringsreis een unieke kans om als geschiedenisleerkracht deze zwarte bladzijde uit onze geschiedenis samen met deze jongeren te “beleven”.

Het bezoek heeft de deelnemers diep geraakt. Kayla dacht het volgende toen ze aan de toegangspoort stond met het opschrift “Arbeit macht Frei”: een poort. Het begin van een eindeloos tijdperk. Onwetendheid voor wat er komen zal. Een gloed van angst, een storm van woede. Een eerste rilling. Welke titel is sterk genoeg om al dit leed te bevatten? Vanwaar haalden ze de kracht om verder te gaan? Vanwaar de moed om door te zetten? Vragen zonder antwoord, vragen die nooit beantwoord zullen worden.”

Maja is er zeker van dat deze ervaring haar weer sterker heeft gemaakt. Het besef dat je niet mag opgeven en dat je vecht, geniet, lief hebt, vergeeft, begrijpt, dankbaar bent, ...want je kan alles wat je hebt in één minuut verliezen. Auschwitz heeft haar dat geleerd.

Het enthousiasme bij deze jongeren om hun ervaring te delen en hun verhaal te vertellen is groot. Ian had diezelfde avond al een kort filmpje klaar met onvergetelijke beelden van zijn reis naar Auschwitz en het vernietigingskamp Birkeneau. Hannah beseft dat velen zijn vergeten hoe erg de situatie in die tijd was. Binnen enkele jaren zullen de laatste overgebleven en levende bewijzen onze wereld verlaten. We moeten er altijd aan herinnerd worden, het mag niet vergeten worden, daarom is het noodzakelijk dat het doorverteld wordt. Door u. Door mij. Door ons allen.

meer foto's